Πόσο χάρηκα! Όταν, επιτέλους μετά από τόσα χρόνια, ανακοίνωσε η τότε κυβέρνηση της Ελλάδας πως θα εκδοθούν νέες, «ευρωπαϊκές» ταυτότητες! Τέρμα πια η ταλαιπωρία, τέρμα οι διαδρομές προς το προξενείο και τα περιττά έξοδα… Επιτέλους, επίσημα και με τη βούλα, θα ήμουν πολίτης της νέας Ευρώπης…
Αυτά στη θεωρία. Στην πράξη, αποδείχθηκε, πως η νέα, «ευρωπαϊκή» ταυτότητα, μόλις περάσεις το τελωνείο μιας χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν έχει ούτε την αξία του πλαστικού, με το οποίο έχει πλαστικοποιηθεί! Τουλάχιστον εδώ, στη Γερμανία, δεν αναγνωρίζεται από καμία απολύτως υπηρεσία! Τράπεζες, ταχυδρομείο, δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες σηκώνουν τα χέρια ψηλά, αρνούμενοι να δεχθούν ένα έγγραφο, του οποίου τη γλώσσα δεν καταλαβαίνουν!
Στις πρώτες αρνήσεις αντέδρασα, γεμάτος …εθνική οργή. Μέχρι που κάποιος ευγενικός υπάλληλος, μιας υπηρεσίας, μου εξήγησε με απλά λόγια ποιο είναι το πρόβλημα: Εκτός από το όνομα και το επίθετο, δεν υπάρχει καμία λεπτομέρεια, πάνω στην ταυτότητα, η οποία είναι απαραίτητη, όπως ας πούμε ο τόπος γέννησης ή ο τόπος έκδοσής της, γραμμένη με λατινικά στοιχεία! Κι επειδή δεν μπορώ, όσο κι αν θα το ήθελα, να υποχρεώσω κανέναν υπάλληλο να μάθει Ελληνικά, για να μπορεί να διαβάζει τη νέα μου, «ευρωπαϊκή» ταυτότητα, ετοιμάζομαι να πάω στο επόμενο προξενείο, να βγάλω πάλι το παλιό, καλό διαβατήριο. Το πλαστικό που γράφει επάνω ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ θα το κουβαλάω μαζί μου, για να θυμάμαι από πού κατάγομαι: Από τη χώρα της Προχειρότητας και της Ανοησίας!
ΠΡΟΣΟΧΗ λοιπόν, σε όσους έχουν σκοπό να ταξιδέψουν προς χώρα της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης! Μέχρι το τελωνείο αρκεί η ταυτότητα, αμέσως μετά χρειάζεστε διαβατήριο!
Βασικά… ευρωπαϊκές ταυτότητες
Δημοσίευση: 15 Ιανουαρίου 2010 | Συγγραφέας: ΑπόδημοςΒασικά… πωλείται ψήφος
Δημοσίευση: 11 Σεπτεμβρίου 2009 | Συγγραφέας: Απόδημος
Κυρίες και κύριοι πολιτικοί, από σήμερα, και μέχρι την 3η Οκτωβρίου 2009 και ώρα 23:59, θέτω την ψήφο μου σε πλειοδοτική άτυπη και μυστική δημοπρασία. Όπως ξέρετε, αυτό σημαίνει, πως ο πλειοδοτών/η πλειοδοτούσα (αυτός που θα προσφέρει τα περισσότερα) κερδίζει την ψήφο μου στις εθνικές εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009, κι εγώ υπόσχομαι, την Κυριακή 04.10.2009 να ψηφίσω το κόμμα που θα πλειοδοτήσει, στο νομό Δράμας, όπου και είμαι εγγεγραμμένος. Αυτό το υπόσχομαι και θα πρέπει να με εμπιστευθείτε, αφού άλλος, νόμιμος, τρόπος απόδειξης αυτού δεν υπάρχει.
Στην πράξη αυτή με οδήγησε το γεγονός της απόλυτης έλλειψης προγραμμάτων από τα κόμματά σας, προγραμμάτων που να είναι υλοποιήσιμα εννοώ, καθώς και η επίγνωση του ότι «όποιον και να ψηφίσω το ίδιο βγαίνει στο τέλος», κάτι σαν το πεπτικό σύστημα δηλαδή…
Αφού λοιπόν θα ψηφίσω κάποιον από εσάς, για να περνά αυτός καλά κι εμείς χειρότερα, σκέφτηκα να προβώ στην παρούσα πράξη, ώστε να κερδίσω κι εγώ κάτι από το δικαίωμα ψήφου μου. Σας υπενθυμίζω πως είμαι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού κι έτσι δεν είμαι υποχρεωμένος να ψηφίσω, για τον νικητή της δημοπρασίας όμως θα το κάνω!
Αφήνω όμως τα πολλά λόγια και ξεκινάω με την έκδοση αυτού του κειμένου την άτυπη και μυστική πλειοδοτική δημοπρασία με αντικείμενο την ψήφο μου.
Προσφορές στο μέηλ webmaster@apodimos.de
Είθε να νικήσει ο αξιώτερος από εσάς!
Βασικά… πρόσεχε τι ψηφίζεις!
Δημοσίευση: 11 Σεπτεμβρίου 2009 | Συγγραφέας: Απόδημος
Μια μέρα πέθανε ένας άντρας που ήταν μεγάλος πολιτικός και μεγαλοστέλεχος στο κόμμα του, με υπουργεία και μεγάλη ιστορία. Όταν έφτασε στον άλλο κόσμο, τον υποδέχτηκε ο Άγιος Πέτρος και του λέει:
- «Πού θα ήθελες να περάσεις την αιωνιότητά σου, στην Κόλαση ή στον Παράδεισο;»
Εκείνος το σκέφτεται λίγο και λέει:
- «Δεν είμαι σίγουρος.»
- «Τότε», λέει ο Άγιος Πέτρος, «θα κάνουμε το εξής, θα περάσεις 24 ώρες στην Κόλαση και 24 ώρες στον Παράδεισο και μετά αποφασίζεις.»
Ο πολιτικός συμφωνεί. Πάνε λοιπόν, στην Κόλαση. Εκεί, βλέπει όλους τους πολιτικούς φίλους του, που είχαν πεθάνει, να παίζουν γκολφ, να ποντάρουν στο καζίνο, να πίνουν σαμπάνια, να φλερτάρουν με ωραίες γυναίκες και γενικά να διασκεδάζουν πολύ. Ακόμα και ο Διάβολος ήταν μαζί τους και κάνανε παρέα, λέγοντάς τους τα καλύτερα πρόστυχα και πικάντικα ανέκδοτα. Όλα πολύ ωραία και ο πολιτικός περνούσε υπέροχα. Πριν το καταλάβει, πέρασαν οι 24 ώρες και ήρθε ο Άγιος Πέτρος να τον πάρει, να πάνε στον Παράδεισο.
Ο Παράδεισος ήταν ένα πολύ ήσυχο μέρος με ήρεμη ατμόσφαιρα, οι άγγελοι έπαιζαν γαλήνια μουσική με τις άρπες και τις λύρες τους, οι φιλόσοφοι μιλούσαν για τη ζωή και το θάνατο και όλοι μαζί συζητούσαν με το Θεό, που ήταν πολύ γλυκός κι ευχάριστος τύπος. Ο πολιτικός αισθανόταν πολύ όμορφα και πριν το καταλάβει, πέρασαν και αυτές οι 24 ώρες, ώσπου ήρθε ο Άγιος Πέτρος να τον ρωτήσει, τι αποφάσισε τώρα που είδε και τα δύο μέρη.
Ο πολιτικός το σκέφτεται λίγο και του λέει:
- «Ο Παράδεισος ήταν πολύ ωραίος και γαλήνιος, αλλά στην Κόλαση ήταν όλοι οι φίλοι μου και διασκέδαζαν πιο πολύ, οπότε θα προτιμήσω την Κόλαση.»
Ο Άγιος Πέτρος σέβεται την επιθυμία του και τον στέλνει στην Κόλαση. Όμως, η Κόλαση ήταν λίγο διαφορετική τώρα, ένα διαλυμένο μέρος με αποπνικτική ατμόσφαιρα και όλοι οι φίλοι του πολιτικού δούλευαν στα κάτεργα και κουβαλούσαν τεράστιες πέτρες, ενώ ο Διάβολος ήταν πάνω από τα κεφάλια τους και τους διέταζε συνεχώς. Ο πολιτικός δυσαρεστημένος πάει και τον ρωτά:
- «Καλά, τι έγινε εδώ; Προχθές όλα ήταν τόσο ωραία και όλοι διασκέδαζαν.»
Και ο Διάβολος του απαντά:
- «Τότε είχαμε προεκλογική εκστρατεία, σήμερα μας ψήφισες!»
Κάθε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι τυχαία.
Βασικά… νέα κατηγορία Παιδικά…
Δημοσίευση: 11 Σεπτεμβρίου 2009 | Συγγραφέας: ΑπόδημοςΦίλες και φίλοι, από σήμερα ξεκινά μια νέα κατηγορία στο μπλοκ εδώ, με το όνομα «Παιδικά…»
Σε αυτήν την κατηγορία θα δημοσιεύονται κείμενα σχετικά με ό,τι έχει να κάνει με την παιδική ηλικία: παιγνίδια, μόρφωση/εκπαίδευση, προβληματισμοί και σκέψεις, μέλλον…
Θα χαρώ πολύ, αν λαμβάνετε ενεργά μέρος σε συζητήσεις, σχολιάζετε τα κείμενα ή μου κάνετε προτάσεις!
Τα λέμε!
Φιλικά
Βασικά… το παιγνίδι που το λένε εκλογές
Δημοσίευση: 11 Σεπτεμβρίου 2009 | Συγγραφέας: Απόδημος
Άρχισε! Το βλέπετε κι εσείς; Ποιος θα μπεί στη λίστα, ποιος φέρνει ψήφους, ποιος θα μας βλάψει ως κόμμα, ποιος συμφέρει. Γελοίοι! Σας πήραμε χαμπάρι! Δε σας νοιάζει ο ΛΑΟΣ, δε σας νοιάζει η ΕΛΛΑΔΑ, δε σας νοιάζει το μέλλον ΜΑΣ, αλλά μόνο Η ΚΑΡΕΚΛΑ…
Τα προγράμματά σας δεν έχουν ουσία, δεν έχουν περιεχόμενο, δεν εφαρμόζονται απλά. Τέτοιες θεωρητικολογίες γράφω κι εγώ σε ένα απόγευμα! Ποιος θα σας πιστέψει πια; Ποιος θα σας ψηφίσει, μόνο και μόνο για να τα ‘κονομάτε; Ελπίζω κανένας, αλλά δυστυχώς θα γίνει πάλι αυτό που γίνεται κάθε φορά: Σημαιούλες και τραλαλά προεκλογικά, πανηγύρια και σαμπάνιες το βράδυ της νίκης και μούντζες από την επόμενη μέρα των εκλογών, όταν όλοι μας καταλάβουμε, πως βάλαμε τα χεράκια μας και βγάλαμε τα ματάκια μας…
Οι μπλε μας το ξεκαθάρισαν: Θα μας αλλάξουν τον αδόξαστο! Ειλικρινές, αλλά μας συμφέρει;
Οι πράσινοι υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια, για να βγουν την επομένη και να μας δηλώσουν: Άκυρον, «παραλάβαμε άδεια ταμεία», (κάτι που ακούμε κάθε φορά την επομένη των εκλογών).
Οι κόκκινοι πρόγραμμα διακυβέρνησης δεν έχουν (για ποιο λόγο άλλωστε;) και μιλούν εκ του ασφαλούς – έξω από το χορό πολλά τραγούδια λες…
Οι πορτοκαλί είναι υπό …κατεδάφισιν, πρόγραμμα δεν έχουν (βλέπε κόκκινοι)…
Για όλα αυτά και πολλά άλλα, μήπως ήρθε η ώρα να χτυπήσουμε το χέρι μας στο τραπέζι; Μήπως πρέπει να δώσουμε ένα τρανταχτό μύνημα σε αυτούς που μας θεωρούν δεδομένους; Μήπως, αντί για λευκό να μην πάει ΚΑΝΕΙΣ αυτήν την φορά να ψηφίσει;
Μήπως η ΑΠΟΧΗ είναι η σωστή επιλογή αυτήν την φορά;
Βασικά… 11.9 κι ό,τι προκύψει
Δημοσίευση: 11 Σεπτεμβρίου 2009 | Συγγραφέας: Απόδημος
Πέρασαν ήδη 8 χρόνια από εκείνην τη μέρα, που έμελλε να αλλάξει τον τρόπο ζωής και σκέψης μας, την 11η Σεπτέμβρη 2001 και ό,τι αυτή έφερε σε όλους μας.
Για παράδειγμα τη δυνατότητα των κυβερνήσεων ανά τον κόσμο, να περνούν αντιδημοκρατικούς νόμους, να περικόπτουν συνταγματικά κατωχυρωμένα δικαιώματα, να ελέγχουν τους πάντες και τα πάντα δίχως να λογοδοτούν σε κανέναν, να μας θεωρούν όλους ένοχους μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο, να βομβαρδίζουν όποιον και όποτε θέλουν απροκάλυπτα πλέον, να έχουν μετατρέψει τον πλανήτη σε μια σκακιέρα, όπου όλοι μας είμαστε τα πιόνια και αυτοί παίζουν μόνοι τους…
Κι όλα αυτά στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, που, για να είμαι ειλικρινής, εμένα δεν με έπεισαν, πως δεν την υποβοήθησαν ή υποβοηθούν ακόμα, για να μένει αναμμένο το καντήλι του φόβου στις μάζες. Παραδείγματα ανάλογης συμπεριφοράς έχουμε στην ιστορία αρκετά…
Αρκεί απλά να αναλογιστούμε, ποιος «κέρδισε» από όλην αυτήν την υπόθεση. Για σκεφτείτε λίγο…
Για μια ακόμη φορά, ο Θεός ας αναπαύσει τις ψυχές των θυμάτων της επίθεσης. Των θυμάτων ενός ακύρηχτου και ίσως στημένου πολέμου στο όνομα σκοτεινών διαπλοκών και συμφερόντων
Με παρηγορεί μόνο το γεγονός, πως ΟΛΟΙ μας κάποτε λογοδοτούμε για τις πράξεις μας. Αν όχι εδώ, τότε ΕΚΕΙ που το τέλος δεν υπάρχει…
Βασικά… περί δασών
Δημοσίευση: 7 Σεπτεμβρίου 2009 | Συγγραφέας: Απόδημος
Είναι σχετικά εύκολο, για να μην πω πολύ εύκολο.
Κουραστήκαμε, εδώ και δεκαετίες, να βλέπουμε κάθε καλοκαίρι τις ίδιες εικόνες: δάση που καίγονται, πυροσβέστες που τρέχουν και δε φτάνουν, ανευθυνουπεύθυνους που αλληλοκατηγορούνται και πράσινο που γίνεται μαύρο…
Το πρόβλημα, πέρα από την πολιτική και οικονομική του διάσταση, είναι κυρίως πρόβλημα παιδείας! Αν δεν σου μάθουν από παιδί να σέβεσαι τη φύση, το πράσινο, τα δέντρα, τα ζώα, δεν πρόκειται να τα πονέσεις όταν μεγαλώσεις. Κι όταν σου παρουσιαστεί η ευκαιρία, για να βγάλεις χρήμα, καις ό,τι βρεις μπροστά σου.
Αν όμως σου μάθουν να τα αγαπάς όλα αυτά, τότε τα προσέχεις και κυρίως σε τσατίζουν όσοι τα καταστρέφουν.
Πολύ απλό μέσο για το σκοπό αυτό είναι η υιοθέτηση δέντρων! Μάλιστα! Κάθε παιδί και νέα/ος, από το νηπιαγωγείο ως την τρίτη λυκείου θα πρέπει να φυτέψει τουλάχιστον ένα δέντρο, δέκα είναι ακόμα καλύτερα, σε διαφορετικές περιοχές το καθένα (στα πλαίσια εκπαιδευτικών εκδρομών, για παράδειγμα ή ακόμα και τα σαββατοκύριακα) και να υιοθετήσει αυτά τα δέντρα που φύτεψε.
Με αυτόν τον τρόπο δένεται ο καθένας περισσότερο με τα «δέντρα του», αλλά, σε συνδυασμό με παράλληλη σειρά μαθημάτων, μαθαίνει να σέβεται και τα δέντρα «των άλλων». Έτσι, σε μια δεκαετία θα έχει ξαναγίνει «παράδεισος» η φύση της πατρίδας μας.
Τόσο εύκολο είναι…
Βασικά… ποια δημοκρατία;
Δημοσίευση: 3 Σεπτεμβρίου 2009 | Συγγραφέας: Απόδημος
Να ‘μαστε πάλι!
Δύο χρόνια μετά τις τελευταίες εκλογές, αποφασίζει ο νυν πρωθυπουργός της Ελλάδας, πως πρέπει να ξαναγίνουν εκλογές, για να πάρει, λέει, «νοπή εντολή» από το λαό, ώστε να μπορέσει να διαβεί το δύσκολο δρόμο, που πρέπει να διαβούμε μαζί, τα επόμενα δύο χρόνια… Η προηγούμενη εντολή μπαγιάτεψε πριν της ώρας της.
Οι συνθήκες, λέει, που ισχύουν, δεν του επιτρέπουν να κάνει τα απαραίτητα βήματα, που χρειάζονται, για την ανόρθωση της οικονομίας, την πάταξη της φοροδιαφυγής, μπλα μπλα μπλα…
Λοιπόν ή είμαστε όλοι ανόητοι ή θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε πως είμαστε.
Σαράντα έξι χρόνια ζω σε αυτόν τον πλανήτη. Είκοσι τέσσερα από αυτά στην Ελλάδα, είκοσι δύο στη Γερμανία. Δεν θυμάμαι καμία κυβέρνηση, κανένα κόμμα, που μετά τις εκλογές έκανε αυτά που υποσχέθηκε πριν τις εκλογές, ούτε στην Ελλάδα ούτε στη Γερμανία. Από το 2004 π.χ. δεν έκανε, ο αξιότιμος κ. νυν πρωθυπουργός καμία κίνηση προς το δύσκολο δρόμο, που προφανώς και τότε έπρεπε να βαδίσουμε, κι ας το είχε στις προγραμματικές δηλώσεις του κόμματός του. Ούτε το 2007. Γιατί να το κάνει το 2009;
Ο άλλος πάλι, ο «Γιωργάκης»; Λες και έλειπε σε διακοπές στο φεγγάρι τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ξέχασε πως ήταν μέλος πολλών κυβερνήσεων του κόμματός του, υπουργός σε κάποιες από αυτές; Γιατί δεν έκανε τότε αυτά που υπόσχεται τώρα; Γιατί να τον πιστέψει ο λαός ΤΩΡΑ; Επειδή «το μη χείρον βέλτιστον»; Είναι αυτό η λύση στα προβλήματα που τρέχουν;
Για τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων δεν θα γράψω τίποτα. Δεν πρόκειται ποτέ να κυβερνήσουν, οπότε μπορούν να λένε ό,τι θέλουν, με τη σιγουριά πως δε θα χρειαστεί να το αποδείξουν στην πράξη…
Το μόνο που γίνεται τα τελευταία χρόνια είναι να μην εξαντλεί η κυβέρνηση την τετραετία, που της ανέθεσε ο λαός να δουλέψει. Κάθε δύο χρόνια εκλογές; Γιατί όχι; Μήπως αυτοί πληρώνουν το λογαριασμό; Τα κόμματα θα βουτήξουν το χέρι πάλι βαθιά στον κρατικό μποναμά κι έχει ο Θεός, σε δύο χρόνια εδώ είμαστε πάλι…
Δημοκρατία είναι αυτό;
Άκουσα εχθές τον κ. Ευθυμίου (ΠΑΣΟΚ), να λέει πως οι εκλογές είναι το πιο υγιές πράγμα σε μια δημοκρατία. Συμφωνώ. Τα αποτελέσματα των εκλογών δεν είναι όμως δεσμευτικά για τα κόμματα; Αν δεν μας αρέσει το κόμμα που εξελέχθει, αρχίζουμε από την επομένη των εκλογών να ζητάμε …εκλογές (2004, 2007, …);
Αν είναι έτσι, ας κάνουμε εκλογές κάθε έξι μήνες, κ. Ευθυμίου, κ. Καραμανλή, κ. Παπανδρέου, υγεία να ‘χουμε…
Βασικά… τρία χρόνια μετά
Δημοσίευση: 2 Σεπτεμβρίου 2009 | Συγγραφέας: Απόδημος
Σαν σήμερα, 2 Σεπτεμβρίου, πριν τρία χρόνια, ξεκίνησα να γράφω εδώ, μια μικρή επέτειος λοιπόν!
Το παραδέχομαι, πολλά δεν έγραψα, δεν θα με χαρακτήριζα ως ιδιαίτερα «παραγωγικό» bloger, αλλά αυτό διορθώνεται. Εξάλλου, όπως απάντησα και σε ένα από τα σχόλια της φίλης Κατερίνας, αν δεν έχω να πω κάτι σωπαίνω, δε γράφω για το γράψιμο, γράφω όταν νοιώθω την ανάγκη να το κάνω, όταν κάτι ή κάποιος με …ωθήσει σε αυτό.
Θέλω να ευχαριστήσω εδώ, με την ευκαιρία, όσους βρήκαν το δρόμο και διάβασαν τα Βασικά, μερικοί από αυτούς σχολιάζοντάς τα κιόλας.
Με την ελπίδα και ευχή να είμαστε καλά, θα τα «λέμε» και τα επόμενα τρία χρόνια!
Να ‘στε πάντα καλά!
Βασικά… η τιμή τιμή έχει!
Δημοσίευση: 2 Σεπτεμβρίου 2009 | Συγγραφέας: Απόδημος
Όλοι το υποψιαζόμαστε, αποδείξεις δεν υπήρχαν.
Τώρα ήρθαν κι αυτές! «Σοκ με TV Persona» τιτλοφόρησε η εφημερίδα «Espresso» την είδηση και αφού περιέγραψε το γεγονός, μας άφησε με την απορία: για ποια μιλάει;
Αμέσως έπεσαν οι προβολείς στις lifestyle εκπομπές της πρωινής ζώνης της ελληνικής ιδιωτικής τηλεόρασης, για να βρεθεί το «μαύρο πρόβατο» της showbiz, αυτή που τόλμησε να ξεφτιλίσει την κάστα των γνωστών, αλλά και των δήθεν μοντέλλων.
Με το φως στραμμένο πάνω σε αυτές τις εκπομπές και βλέποντάς τες με το νέο οπτικό πρίσμα, ανακαλύψαμε, λίγο πολύ, πως επί χρόνια λειτουργούσαν (και λειτουργούν ακόμα) κάποιες από αυτές ως διαφημιστικό σποτ για τις υπηρεσίες που προσφέρουν κάποια δήθεν μοντέλλα, στον ελεύθερο χρόνο τους, κυρίως σε ευκατάστατους κυρίους και κατά τα άλλα ευυπόληπτους, της ανώτερης και ανώτατης τάξης.
Δεν εξηγείται αλλιώς, τι δουλειά έχουν βιντεάκια με ημίγυμνα κορίτσια, σε μπανιέρες, σε παραλίες, σε κρεβατοκάμαρες κτλ. να μιλούν ναζιάρικα και να τονίζουν τη …μοναξιά τους, ενώ ταυτόχρονα κάνουν σπαγγάτο με μπικίνι…
Σοφία η ξαπλωτή, Μαρία η όρθια, Κατίνα η διαγώνια, επωνύμια που η καθε μία απέκτησε με την αξία της και ανάλογα με το χάρισμά της. Χαλάλι τους.
Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει η σεξουαλική ζωή κανενός. Ούτε το πόσο χρεώνει ένα μοντέλλο την ώρα ή τη βραδιά, για να πουλήσει το σώμα της σε πλούσιους μεσήλικες. Είναι πια γνωστό, πώς η παροιμία «η τιμή τιμή δεν έχει…» δεν ισχύει, αφού τα πάντα (ΤΑ ΠΑΝΤΑ) σε αυτόν τον πλανήτη έχουν μια τιμή. Ακόμα και «η τιμή» μιας δήθεν μοντέλλας.
Φαντάζομαι τη Σοφία την ξαπλωτή π.χ. στο δρόμο, να τη ρωτάει κάποιος αν θέλει να πάει μαζί του σε ξενοδοχείο, για καμιά ωρίτσα, έναντι του ποσού των 20 ευρώ. Σίγουρα η αντίδραση θα ήταν του τύπου «για ποια με πέρασες, ανώμαλε» και τέτοια. Όταν το ποσό όμως γίνει 1100 ευρώ, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα, έτσι;
Όπως είπα, δικαίωμά της, το δέχομαι, δε με νοιάζει. Αυτό όμως που δεν δέχομαι, που με νοιάζει, είναι να βγαίνουν αυτές οι αδήλωτες πόρνες πολυτελείας κάθε πρωί στην τηλεόραση και ως το μεσημέρι να κρίνουν και να σχολιάζουν άλλους για τον τρόπο ζωής τους, για το ντύσιμό τους, για το τι και πώς το είπαν, με τέτοια υποκρισία (όπως αποδείχτηκε) και τέτοιο φτηνό πουριτανισμό, που νομίζεις πως τις έφεραν από το μοναστήρι, για να πουν τη γνώμη τους…
Δεν δέχομαι να πλασάρονται τέτοιου είδους κορίτσια ως πρότυπα σε ένα κοινό που έχει μάθει να βλέπει τα πρόσωπα της τηλεόρασης ως κάτι ιδανικό και τέλειο.
Τώρα, δεν μένει τίποτε άλλο από το να μπει στο «παιχνίδι» και η εφορία. Αδήλωτα εισοδήματα ήταν όλα αυτά τα χιλιάρικα. Ας υπολογίσουμε αυτά της Σοφίας της …ξαπλωτής χονδρικά: Είναι άνω των τριάντα, άρα μπορώ να υποθέσω πως πουλάει το σώμα της τουλάχιστον εδώ και πέντε χρόνια, ίσον 1825 μέρες. Τις μισές από αυτές να εκδίδονταν, μας κάνει 912 μέρες. Αν δεχτούμε πως αυτές τις ημέρες πήγαινε με μόνο έναν πελάτη τη φορά (1100 ευρώ) μας κάνει ένα αδήλωτο εισόδημα του ύψους των 1.003.750 ευρώ. Με «ολονυχτίες» και διπλούς πελάτες ανεβαίνει το ποσό ανάλογα.
Η τιμή έχει τιμή λοιπόν!
